Франц Кафка (германски: Franz Kafka; 3 јули 1883 во Прага – 3 јуни 1924 во Виена) — еден од водечките писатели на германски јазик од 20 век. Најголемиот дел од неговите дела се објавени посмртно. Во неговите најпознати дела, романите „Процес“ (германски: Der Process) и „Замок“ (германски: Das Schloss), како и новелата „Преобразба“, пишува за бирократијата, за отуѓувањето и за немоќта на поединецот да влијае врз општествените случувања.
Од 1889 до 1893, Кафка одел во основно училиште во Прага. По основното училиште се запишал во гимназија каде учел 8 години, на германски јазик. Матурирал во 1901, со високи оценки[4]. Истата година се запишал на студии на Карловиот универзитет во Прага[5]. Отпрвин бил запишан да студира хемија но по две недели се префрлил на право. На крајот на првата година се запознал со Макс Брод со кого ќе остане близок пријател до крајот на својот живот[6]. Кафка многу читал и заедно со Брод го читале Платон на оригинален грчки и делата на Флобер на француски[7]. Ги сметал Фјодор Достоевски, Флобер, Николај Гогољ за свои „браќа по крв“[8]. Освен тоа, го интересирала и чешката книжевност и го сакал делото на Гете[9]. Кафка станал доктор по право на 18 јули 1906 а потоа една година неплатено работел како приправник во граѓанскиот и кривичниот суд.
