Михаел Хагнер (роден на 29 јануари 1960 во Бохум, Германија) е германски медицинар и историчар на науката, специјализиран особено за истражувањата на мозокот. Тој се занимава со развојот на невронауката и историјата на медицината, проучувајќи како концептите за мозокот и мозочните функции се менувале низ времето.
По завршувањето на гимназијата Leibniz-Gymnasium во Дортмунд во 1978 година, Хагнер студирал филозофија на Рурскиот универзитет во Бохум, а потоа од 1980 до 1986 година студирал медицина и филозофија на Слободниот универзитет во Берлин. По работата во Лондон, Любек и Гетинген, тој бил вклучен во Институтот за историја на науката Макс Планк (MPIWG) во Берлин. По неколку гостински професури во Салцбург, Тел Авив, Франкфурт на Мајн и на Collegium Helveticum на ETH Цирих, од 2003 до своето заминување во пензија во 2025 година бил редовен професор по наука за науката на Швајцарската федерална техничка школа во Цирих (ETH Zürich). На 25 септември 2025 година одржал своја завршна предавање на ETH Zürich под наслов „Homo acerebralis. Der Wandel vom Gehirn zum Golem“.
